از راههاى زیر مى توان از حکم مرجع تقلید خود در مسائل گوناگون اطلاع یافت و براساس آن عمل کرد:
1. باشنیدن از خود ایشان .
2. با خواندن از رساله معتبرى که با مهر و اجازه ایشان چاپ شده است .
3. با پرسیدن از یک یا دو تن عادل که فتواى ایشان را مى دانند. 4. با پرسیدن از شخص راستگو و مورد اعتمادمان .
برای استجابت دعا چه باید کرد؟ |
|
شک و تردید همواره حالاتی آشنا برای
انسانها بوده است. افراد مردد و حیوان به این سو و آن سو می نگرد و همواره
این سوال برایشان پیش می آید که آیت قدرتی وجود دارد که بتوان از آن کمک
گرفت . این تردید به خاطر عدم اعتماد و ایمان کامل به وجود قدرت برتری است
که تمام کائنات زیر قدرت خود دارد. |
چگونه خدا را بشناسیم |
خدای خوب و واقعی
از
معجرات الهی این است که ناپیداست و با وجود این قابل پرستش و ستایش است و
برخی او را پیرمرد ریش سفیدی پنداشته اند که در آسمان ها بر تختی تکیه زده
، اما هیچ کس ادعا نکرده که او را به دیدة چشم دیده است . هر چند اثبات
وجود خداوند در دادگاه حقوقی حقیقت محال است ، اما بیشتر مردم او را می
پرستند و باور دارند . طبق آمار موجود 96 درصد مردم جهان به خدا ایمان
دارند .
این موضوع ثابت می کند ، که خلاً عظیمی میان این باور و
چیزی که اساس زندگی روزمرة ما را تشکیل می دهد ، وجود دارد . ماباید چاره
ای برای از بین بردن این خلاً بیندیشیم . دلایل و مستنداتی که در دست
داریم چیست ؟
آنچه به عنوان واقعیت مادی تجربه می کنیم ، در
قلمرویی ناپیدا ، ورای زمان و مکان پدید آمده ، قلمرویی که با سکوت ادراک
شده و با انرژی و آگاهی ، وجود یافته است . این منشأ ناپیدا در پدیده های
موجود ، خود تهی و خالی نیست ، بلکه مشأ خلقت و آفرینش است . پدیده ای است
که این انرژی را خلق می کند و سامان می بخشد و بوده های بی شکل و پراکندة
ابرهای کوانتومی را به ستارگان ، کهکشان ها ، جنگل های بارانی ، آدمیان ،
افکار ، احساسات ، عواطف ، خاطرات و خواسته های انسانی تبدیل می کند . ما
در این کتاب خواهیم دید که امکان شناخت این وجود لایتناهی به صورت مجرد
ممکن نیست ، بلکه باید با او همدل و یگانه شد . در این صورت است که افق
ذهن ما به سوی واقعیت های تازه ای گشوده خواهد شد و ما خداوند را تجربه
خواهیم کرد .
چون خداوند نامتناهی است ، خدایی او را به زنانگی یا مردانگی منسوب کردن نوعی عادت و درک انسانی است .
مهم
ترین چیزی که باید به آن توجه کنیم این است که اگر خدا وجود دارد ، یعنی
می توان او را تجربه کرد ، می توان او را شناخت . این نکتة بسیار مهمی است
، چون در هر صورت خدا ناپیدا و نامحسوس است واگر بارقه های وجودی او در
این جهان مادی به چشم نمی خورد شاید برای همیشه ناشناخته باقی می ماند .
احکام مسائل متفرقه زناشویى و طلاق
مـساله 677 - اگر مرد و زن نامحرم در محل خلوتى باشند که کسى در آن جا نباشد ودیگرى هم نمى تواند واردشود چنانچه بترسند که به حرام بیفتند باید از آن جا بیرون بروند.
مـساله 678 - اگر زن در عقد با مرد شرط کند که او را از شهرى بیرون نبرد و مرد هم قبول کند, نباید زن را از آن شهر بیرون ببرد.
مساله 679 - اگر زنى از زنا آبستن شود, جایز نیست بچه اش را سقط کند.
مساله 680 - اگر مرد نداند که زن در عده است و با او ازدواج کند, چنانچه زن هم نداند و بچه اى از آنان به دنیا آید, حلال زاده است و شرعا فرزند هر دو مى باشد ولى اگر زن مى دانسته که در عده اسـت شـرعـا بـچـه , فـرزنـد پدر است , و در هر دو صورت عقد آنان باطل است و به یکدیگر حرام مى باشند.
مـساله 681 - اگر زن بگوید یائسه ام نباید حرف او را قبول کرد, ولى اگر بگوید شوهرندارم حرف او قبول مى شود.
مساله 682 - اگر زنى که آزاد و مسلمان و عاقل است دخترى داشته باشد تا هفت سال دختر تمام نشده پدر نمى تواند او را از مادرش جدا کند.
مـسـاله 683 - اگر زن مهر خود را به شوهر صلح کند که زن دیگر نگیرد, احتیاط آن است که زن مهر را نگیرد و شوهر هم با زن دیگر ازدواج نکند.
مساله 684 - هرگاه مرد در روزه ماه رمضان یا در حال حیض زن با او نزدیکى کندمعصیت کرده , ولى اگر بچه اى از آنان به دنیا آید حلال زاده است .
مـسـالـه 685 - زنـى که یقین دارد شوهرش در سفر مرده اگر بعد از عده وفات که مقدارآن در احکام طلاق گفته خواهد شد, شوهر کند و شوهر اول از سفر برگردد باید از شوهردوم جدا شود و بـه شـوهـر اول حلال است ولى اگر شوهر دوم با او نزدیکى کرده باشد, زن باید عده نگهدارد و شوهر دوم باید مهر او را مطابق زنهایى که مثل او هستند بدهد ولى خرج عده ندارد.
ادامه مطلب ...درباره‌ی استخاره سه دیدگاه وجود دارد:
1-
دیدگاه افراطی: که این دیدگاه از آنِ کسانی است که عقل را محدود دانسته
و مشورت را نیز رایزنی با عقل‌های محدود تلقی می‌کنند. از نظر این گروه
در همان ابتدای کار باید به سراغ تسبیح یا قرآن رفت و از خداوند راه
صحیح و خیر را طلب نمود.
2- دیدگاه تفریطی: این دیدگاه به کلی منکر استخاره و تفأل است.
3-
دیدگاه معتدل: که صاحبان آن معتقدند با توجه به جایگاه عقل و مشورت،
استخاره و تفأل عین خردورزی است. بسیاری از روایات وجود دارد که در
آنها استخاره و تفأل مورد تأیید و سفارش امامان معصوم ـ علیهم السلام ـ
واقع شده است. در این نوشتار ضمن تبیین مفهوم استخاره دلایل جواز
استخاره با قرآن را ذکر می‌نماییم و نیز روایاتی راکه در آنها تفأل به
قرآن مورد نهی واقع شده است را بررسی می‌نماییم.
معنای استخاره
استخاره دو معنی دارد: یکی از آنها معنای حقیقی استخاره است (یعنی استخاره‌ی مطلق) و در اخبار و روایات(1)
ما از آن بیشتر نام برده شده و پیش خواص، متعارف است و آن، طلب خیر
نمودن از خدا است. این نوع استخاره در تمام کارهایی که انسان می‌کند، خوب
و مستحب است.
معنای دیگر استخاره این است که پس از آن که
انسان به کلی در امری متحیر و وامانده شد، به طوری که نه عقل خودش وی
را به خوبی و بدی آن راهنمایی کرد، و نه عقل دیگری راه خیر و شر را به
او فهماند، و نه خدای جهان در باره‌ی آن کار، تکلیفی و فرمانی داشت که
راهنمای او باشد، در این صورت که هیچ راهی برای پیدا کردن خوب و بد در
کار نیست، اگر یکی پیدا شود و انسان را به یک سوی کار، دلگرم کند و با
اراده‌ی راسخ و امیدوارانه به کار وادار کند، چه منّت بزرگی به انسان
دارد.
اینجا دین‌داران می‌گویند: خدای عالم که پناه بیچارگان و
دادرس افتادگان است، در حالت تحیر و دو دلی، یک راه امیدی بر روی انسان
باز کرده و اگر انسان با این حال اضطرار به او پناه ببرد و از او
راهنمایی جوید، خدای جهان که قادر بر پیدا و نهان است، یا دل او را به
یک‌سو می‌کشاند و راهنمای قلب او می‌شود (در استخاره قلبی) که او مقلب
القلوب است، یا دست او را به یک طرف تسبیح می‌اندازد (در هنگام استخاره
با تسبیح) یا به وسیله‌ی قرآن، دل او را گرم می‌کند (در استخاره با
قرآن).(2)
لازم به ذکر است که از روایات، صحّت هر دو معنی استفاده می‌شود.
پاسخ مراجع تقلید به یک بیمار دیابتی
شیعه
آنلاین: مراجع عظام تقلید در پاسخ به استفتاء شخصی که دچار بیماری قند
(دیابت) بوده اما طبق نظر پزشکان می‌بایست حتما روزانه حداقل دو وعده آب
بنوشد اینچنین پاسخ دادند.
اینجانب به بیماری قند مبتلا هستم، در ماه مبارک رمضان طبق دستور پزشک داروها را می‌شود پیش از سحر و بعد از افطار استفاده کرد اما سفارش می‌کنند که تا پیش از ظهر یا در طول روز دو لیوان آب مصرف شود.
آیا می‌توان در چنین صورتی روزه‌دار بود یا خیر؟ در معنا می‌شود این موقعیت دیابت را با کثیرالعطش مطابق نمود. همانطور که می‌توان به اندازه رفع خطر آب مصرف کرد، بنا بر دستور پزشک حاضر متدین دو لیوان آب مصرف نمود و روزه‌دار بود؟
حضرت آیت‌الله خامنه‌ای:
در فرض مرقوم اگر نوشیدن آب در روز برای شما ضروری باشد می‌توانید بنوشید لکن روزه باطل می‌گردد و نسبت به روزه ماه رمضان در صورتیکه عذر شما تا ماه رمضان بعد استمرار داشته باشد قضای روزه هم برای شما واجب نیست و فقط برای هر روز باید یک کفاره بپردازید.
حضرت آیت‌الله محمدتقی بهجت:
خیر، این مورد با کثیرالعطش فرق دارد، و اگر باید در طول روز آب بخورد مریض است و نمی تواند روزه بگیرد.
حضرت آیت‌الله سیستانی:
در فرض مذکور چنانچه از گفته پزشک خوف ضرر برای شما حاصل شده است روزه بر شما واجب نیست و اگر تا سال دیگر به همین جهت نتوانستید روزه را قضا نمائید دیگر بر شما قضا واجب نیست و فقط بابت هر روز 750 گرم گندم به فقیر بدهید.
حضرت آیت‌الله صافی گلپایگانی:
روزه بنحو مذکور باطل است و میزان این است که اگر شما تشخیص دهید روزه برایتان ضرر دارد یعنی احتمال عقلانی ضرر بدهید، بطوریکه برایتان خوف حاصل بشود و این حالت در تمام سال ادامه داشته باشد، روزه واجب نیست و قضا هم ندارد، فقط برای هر روز 750 گرم گندم یا جو یا آرد به مستحق غیر سید بدهید و نمی‌توان مبتلا به دیابت را به ذی العطاش مقایسه نمود.
حضرت آیت‌الله نوری همدانی:
در فرض سؤال، اگر روزه گرفتن ضرر داشته باشد آشامیدن آب اشکال ندارد و روزه وی صحیح نیست و حکم کثیرالعطش را ندارد.
حضرت آیت‌الله مبشر کاشانی:
در ماه مبارک رمضان دیابتی و کثیرالعطش می‌توانند به اندازه و قدری که از مریض شدن یا شدت مرض جلوگیری کند آب بیاشامند و روزه آنها صحیح است، لکن چنانچه در طول سال بدون آشامیدن آب بتوانند روزه بگیرند و روزه گرفتن بر ایشان مضر نباشد بنابر احتیاط باید قضا نمایند و چنانچه حال جسمانی آنها در طول سال یکسان باشد، قضاء رمضان برایشان واجب نیست.
حضرت آیت‌الله شبیری زنجانی:
روزه وی صحیح نیست و حکم ذکر شده مربوط به کسی است که به طور ناگهانی تشنه می‌شود و عمل تشنگی برای وی مقدور نیست نه برای کثیرالعطش.
حضرت آیت‌الله مکارم شیرازی:
اگر روزه‌دار به اندازه‌ای تشنه شود که طاقت تحمل آنرا ندارد و یا ترس بیماری و تلف شدن داشته باشد می‌تواند به اندازه ضرورت آب بنوشد ولی روزه او باطل می‌شود.
ولی اگر ماه رمضان باشد باید بقیه روز را امساک کند و چنانچه عذر وی تا ماه رمضان سال بعد ادامه داشته باشد، قضا ندارد ولی برای هر روز باید فقیری را سیر کند.
بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیمْ روزى جمعى از مردم گرد پیامبر صلى الله علیه و آله و سلم حلقه زده بودند آن گاه
حضرت فرمود: خداوند امت مرا در جهان طینت و سرشت ، به من نشان داد و نامهاى آنها را به من آموخت
چنانکه به آدم (علیه السلام ) آموخت آنگاه رهبران و زمامداران از کنار من گذشتند من براى على (علیه
السلام ) و شیعیانش از درگاه خدا طلب آمرزش کردم خداوند یک مطلب را درباره شیعیان على (علیه السلام
) به من وعده داد. شخصى پرسید: اى رسول خدا! آن مطلب چیست ؟. پیامبر صلى الله علیه و آله و سلم
فرمود: آن مطلب وعده داده شده چنین بود: آمرزش براى مؤ منان شیعه و عفو از گناهانشان و تبدیل گناهان
آنها به پاداش و نیکى ها.